Zoeken

Gedurende een groot deel van de twintigste eeuw luidde de heersende mening onder antropologen dat emoties een vorm van aangeleerd gedrag zijn. Alleen door anderen blij of verdrietig te zien, kon je zelf leren vreugde of verdriet te ervaren. Aangezien emoties, volgens deze theorie, cultureel bepaald zijn, zullen mensen uit verschillende culturen andere emoties kennen.

Heel wat mensen geloven in bovennatuurlijke krachten en irrationele denkbeelden. Daarbij gaat het niet alleen om toekomstvoorspellingen via een glazen bol of tarotkaarten, maar ook om bijna-doodservaringen, homeopathie, Intelligent Design en hekserij. Daarbij heeft men het vaak over het bestaan van een soort zesde zintuig, een of ander onzichtbaar orgaan dat een mens of dier de mogelijkheid geeft een bepaald gedeelte van de werkelijkheid waar te nemen.

Lezers van Wonder en is gheen Wonder [het blad van SKEPP, nvdr] kennen Luc Bonneux voor zijn vlijmscherpe pen, zijn grondige kennis van zaken en zijn afkeer van heilige huisjes. Ook in de bredere media laat de Vlaamse arts en epidemioloog zich geregeld opmerken door opiniestukken die gezwind de vloer aanvegen met gezondheidsmythes allerhande. In En ze leefden nog lang en gezond brengt Bonneux zijn encyclopedische kennis over de evolutie van onze gezondheid samen.

Voor een hoogst vermakelijk boekje draagt het een ernstige titel: The Dictionary of Fashionable Nonsense, het Woordenboek van Modieuze Onzin. Het achterliggende opzet van de auteurs van dit satirische werkje was dan ook ernstig: de vele vormen van irrationeel denken binnen de bredere cultuur, maar vooral binnen academische middens, aan de kaak te stellen.

Dit boek is belangrijk omdat het voor het eerst in het Nederlands op toegankelijke en niet rabiate manier, speels en humoristisch, zonder sarcastisch of verbeten te worden een lans breekt voor het gezond verstand.

Toen ik “Piramides in de Kosmos” in de boekenwinkel doorbladerde, dacht ik “eindelijk een boek dat de piramidologie van Bauval en konsoorten aanpakt, en dan nog werk van eigen bodem”. Een grondige lezing van het boek was echter wat teleurstellend. De kwaliteit van de bijdragen van de verschillende auteurs is ongelijkmatig in dit boek, samengesteld door Dany Vanbeveren en Hugo Sol. De redactie is soms wat slordig, en er wordt hier en daar wat veel aandacht besteed aan weinig relevante uitweidingen.