Eigen lof stinkt, en ja, we weten het, dit maartnummer valt weer maar eens te laat in de bus. Maar voor de rest zijn we toch wel wat trots over de gevarieerde inhoud én de kleuromslag van deze nieuwe Wonder en is gheen Wonder – aspecten die we ook in de toekomst wensen te behouden.

Wat we in die toekomst misschien wel moeten bijschaven, is onze communicatieve stijl. Althans volgens de Amerikaanse ex-new age-goeroe Karla McLaren. Volgens haar staan skeptici er te weinig bij stil dat de toonzetting van hun argumentatie contraproductief kan werken, dat hun kritiek agressief en denigrerend kan overkomen. Gevolg: new age-adepten reppen zich verschrikt terug naar hun veilige cocon. McLaren beschrijft in een indringend artikel hoe zij geleidelijk de overstap naar het skepticisme maakte, en verschaft ons een blik van binnenuit op de new age-cultuur. Het is een liefdevolle en daardoor gekwelde blik, want zij beseft maar al te goed wat er allemaal verkeerd loopt in die gemeenschap van mensen waarin zij opgroeide.

Alleen door een begripvolle houding aan te nemen kunnen skeptici ooit hopen de new age-gemeenschap te bereiken, meent zij. Hoewel het dan nog de vraag is of dat zal helpen, want niemand laat graag haar of zijn hele wereldbeeld ondermijnen.

Dat laatste wordt nog maar eens aangetoond door de reactie van psychoanalytici op de publicatie van het Livre noir de la psychanalyse. Filip Buekens brengt er een hallucinant verslag van. Verder vindt u in dit nummer onder meer nieuws over de duivel en over het Vliegende Spaghettimonster en een uiteenzetting over aromatherapie.