Wie is wie (bio's)

Deze inhoud is voorlopig overgenomen en dient verder opgemaakt te worden

Prof. Em. Willem (Wim) Betz

erevoorzitter

Wim Betz is arts en was professor aan de VUB, waar hij diensthoofd was het centrum voor huisartsopleiding. Na bijna 20 jaar praktijk als huisarts ging hij zich in 1986 volledig wijden aan de opleiding van artsen en aan wetenschappelijk onderzoek. Hij had als jonge arts de tekorten in de toenmalige opleiding van artsen aangevoeld. Om zijn patiënten beter te kunnen helpen volgde hij opleidingen in verschillende alternatieve geneeswijzen (homeopathie, neuraaltherapie, manuele geneeskunde) en paste ze ook met succes toe. Al vlug begon hij toch te twijfelen aan de werkelijke verklaringen van de successen die hij door deze behandelingen behaalde en ging zich verdiepen in de bewijsvoering voor deze methodes. Het gebrek aan degelijke bewijzen bracht hem er toe naar alternatieve verklaringen te zoeken. Die werden gevonden in de psychosomatiek, de inwerking van de geest op het lichaam, het placebo-effect en in de misleidingstechnieken van de kwakzalverij. Sinds 2008 is hij op emeritaat.

Wim Betz doceerde o.a. een cursus in de kritische studie van alternatieve geneeswijzen, in EBM, evidence based medicine, de methodes van onderzoek en bewijsvoering, en hij stelt zich ook zeer kritisch op tegenover sommige aspecten van de "reguliere geneeskunde". Hij was mede-oprichter van het COSTB4 programma van de EU,  een gemengde werkgroep van alternatieven en wetenschappers uit 13 verschillende landen die in gezamenlijk overleg de richtlijnen opstellen voor studies over alternatieve geneeswijzen om tot resultaten te komen die zowel de wetenschappelijke als de alternatieve wereld kunnen aanvaarden.

Tim Trachet

erevoorzitter - algemeen secretaris

Tim Trachet (°1958) studeerde wiskunde, sterrenkunde en wijsbegeerte en is thans redacteur van Histories (VRT). Als amateur-astronoom en voordrachtgever op een volkssterrenwacht kwam hij al vroeg in aanraking met vragen over astrologie en UFO's. Vanaf de oprichting in 1976 was hij dan ook actief binnen de werkgroep Prometheus (voor kritische studie van pseudo-wetenschappen) van de Vereniging Voor Sterrenkunde, de voorloper van SKEPP. Zijn jarenlang onderzoek naar de astrologie resulteerde in het boek "Astrologie, zin of onzin?" dat hij samen met Ronny Martens schreef. Tim Trachet was voorzitter van SKEPP sinds de oprichting in 1990 tot 1998. Hij is tevens penningmeester van de Europese Raad van Skeptische Organisaties.

Prof. Dr. Jean Paul Van Bendegem

erevoorzitter

Jean Paul Van Bendegem (°1953) is op het ogenblik verbonden als hoogleraar logica en wetenschapsfilosofie aan de Vrije Universiteit Brussel en als onbezoldigd deeltijds gastprofessor aan de Universiteit Gent. Van opleiding is hij wiskundige en filosoof. Zijn wijsgerige interesse gaat dan ook in de eerste plaats uit naar de grondslagen van de wiskunde, meer bepaald verdedigt hij een strikt eindige opvatting van de wiskunde, waarin geen plaats is voor het oneindige. Door verder te gaan op deze problematiek is hij via de wiskunde en de natuurwetenschappen uiteindelijk bij de religie terechtgekomen. Dit gaf aanleiding tot de publicatie van het boek "Tot in der eindigheid" (Hadewijch, Antwerpen, 1997) waarin een reeks argumenten - van godsbewijzen tot antropische principes - wordt geanalyseerd met de steeds terugkomende conclusie dat er niets dwingends valt vast te stellen.

Zijn interesse voor para- en pseudowetenschappen heeft te maken met zijn wetenschapsfilosofische belangstelling. Allerlei theorieën over hoe de wetenschap zich ontwikkelt en hoe ze zich zou kunnen of moeten ontwikkelen hebben relatief weinig interesse voor de randgebieden van de wetenschap. Nochtans vormt dit domein een schitterende toets voor deze verschillende opvattingen, wat hij dan ook probeert te doen in geschriften en in lezingen.

Prof. em. Dr. Etienne Vermeersch

Etienne Vermeersch (°2/05/1934 Sint-Michiels, België) studeerde Klassieke Filologie en Wijsbegeerte en promoveerde in 1965 aan de Rijksuniversiteit Gent met een thesis over de filosofische implicaties van de informatietheorie en de cybernetica. In 1967 werd hij aan dezelfde universiteit benoemd tot gewoon hoogleraar. Zijn leeropdracht omvatte algemene inleidingen tot de wijsbegeerte en de wetenschapsfilosofie en de grondige studie van hedendaagse wijsbegeerte en wijsgerige antropologie.

Zijn wetenschappelijk werk heeft betrekking op grondslagenonderzoek van de menswetenschappen, filosofische aspecten van het onderzoek over informatica en artificiële intelligentie en, recent meer en meer, algemeen maatschappelijke en ethische problemen, vooral op het gebied van bio-ethiek, milieufilosofie en de cultuurfilosofie.

Hij was vice-rector aan de Universiteit Gent van 1993 tot 1997. Hij was o.m. lid van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid, van de Raad van Bestuur van het Vlaams Interuniversitair Instituut voor Biotechnologie, van de MiNa-Raad en van de Federale Raad voor Wetenschapsbeleid. Hij was ook voorzitter van het Raadgevend Comite voor Bio-ethiek.

Hij publiceerde een tachtigtal artikels, een tiental lemmata in "Encyclopedie van de Wereldliteratuur", vele opiniestukken in kranten en tijdschriften, drie syllabussen van colleges die in eigen beheer werden uitgegeven, en een zestal boeken waaronder "Epistemologische inleiding tot een wetenschap van de mens" (1967), "Hedendaagse filosofie" (1970) en de bestseller: "De ogen van de Panda, een milieufilosofisch essay" (1988). Ter gelegenheid van zijn emeritaat verscheen het boek Van Antigone tot Dolly (1997), een keuze uit artikels uit zijn universitaire loopbaan. Etienne Vermeersch is één van de meest vooraanstaande skeptici van België, tevens stichtend lid van SKEPP. Reeds meer dan veertig jaar geeft hij lezingen en publiceert hij artikels over dit onderwerp.

Paul De Belder

voorzitter

Paul De Belder (°1954), burgerlijk ingenieur, is productspecialist voor visuele inspectiesystemen voor de micro-elektronica-industrie bij een high-tech spin-off van de K.U.Leuven. Na studies voor burgerlijk ingenieur-architect aan de K.U.Leuven deed hij enkele jaren onderzoek aan het Laboratorium voor Akoestiek en Warmtegeleiding van de K.U.Leuven, werkte korte tijd mee aan de ontwikkeling van een oorimplant aan de NKO-afdeling van de Universiteit Antwerpen en stapte dan de industrie in als productspecialist voor computergestuurde ontwerpprogramma's voor geïntegreerde schakelingen ("chips"). Na een verblijf van twee jaar in Californië stapte hij naar zijn huidig bedrijf over, dat machines maakt die met behulp van camera's kwaliteitscontrole verrichten bij de productie van chips.

Paul heeft de skeptische wereld in 1990 "ontdekt" tijdens zijn verblijf in Californië in de vorm van CSICOP, de Amerikaanse zusterorganisatie van SKEPP. Deze ontdekking en de daarop volgende onderdompeling in skeptische publicaties en informatie verschaften hem de achtergrond om zijn reeds lang aanwezige skeptische onbehagen te onderbouwen en de wapens om de opmars van de onzin en irrationaliteit te helpen bestrijden.

Johan Torfs

Bestuurslid

Johan Torfs (° 1948), burgerlijk ingenieur (Gent '72), is verbonden aan nv De Scheepvaart (waterwegbeheerder). Hij werkt als projectleider voor Vlaanderen mee aan een Europees netwerk voor gegevensbeheer en –uitwisseling in de binnenvaart (RIS – River Information Services). Dit netwerk zal zich uitstrekken van Le Havre tot Constanza en zal alle administratieve en verkeerstechnische procedures automatiseren. Uiteindelijk papiervrij reizen dus. Zo is de verkeersinformatie automatisch beschikbaar in digitale vorm in de taal van de ontvanger (nu reeds in 27 talen !). Bijzonder veel aandacht gaat daarbij naar het verstrekken van informatie aan de logistieke partners (waaronder vaartijdpredicties), met de bedoeling de binnenvaart nog aantrekkelijker te maken. Er zijn immers nog geen files op de waterweg.

Vanuit een twijfelende belangstelling voor ufo’s is hij de boeken van Von Däniken gaan lezen, met het voorspelbare resultaat. Dit soort onzin schreeuwde gewoon om een redelijke uitleg. Via Martin Gardner is hij dan bij Phillip Klass en Carl Sagan terecht gekomen, en zo bij het scepticisme. Zodra hij in contact kwam met Skepp heeft hij zich aangesloten om uiteindelijk lid te worden van het bestuur. Ufologie, new-age en het opsporen van bedrog zijn de zaken die hem het meeste boeien.

Prof. dr. Johan Braeckman

bestuurslid

Johan Braeckman (°1965) studeerde wijsbegeerte aan de Universiteit Gent, Menselijke Ecologie aan de Vrije Universiteit Brussel en Environmental History aan de University of California, Santa Barbara, U.S.A. Hij werd doctor in de wijsbegeerte met een proefschrift over de filosofische implicaties van Darwins evolutietheorie (UGent) en doceert momenteel geschiedenis van de wijsbegeerte en wijsgerige antropologie aan de Universiteit Gent en bio-ethiek aan de Universiteit van Amsterdam.

Hij publiceerde boeken (als auteur, co-auteur en redacteur) over kloneren, Darwin, wetenschap en cultuur en toegepaste ethiek. Zijn belangstelling als scepticus gaat vooral uit naar het creationisme, de verhouding wetenschap en geloof en de algemene methodologische aspecten van het moderne scepticisme. Hij is ook voorzitter van De Maakbare Mens vzw, een vereniging die zich inzet om het grote publiek beter te informeren over wetenschappelijke en ethische aspecten van de moderne geneeskunde en biotechnologie.

Dr. Geerdt Magiels

redactielid tijdschrift

Geerdt Magiels (°1956) studeerde biologie (plantkunde/ecologie) en filosofie aan de Universiteit van Antwerpen en wetenschapsfilosofie aan de University of Sussex (UK). Schrijft sinds een vijftiental jaren boeken, brochures, scenario's, advertenties of gedichten, toegespitst op (bedrijfs)technisch communicatie over wetenschappelijke onderwerpen, met lichte specialisatie in geneeskunde, geneesmiddelen en gezondheidszorg. Hij heeft reeds enkele boeken op zijn naam staan: "Dichtbij en veraf", een werkboek voor familieleden van psychotische patienten, "Het brein, 100 jaar na Freud" (EPO) en "Freud & Darwin op de Sofa". Hij recenceert regelmatig wetenschappelijke boeken in de Standaard der Letteren. Zijn kritische stem is soms te horen in de Wandelgangen op Radio 1.

Griet Vandermassen

redactielid tijdschrift

Griet Vandermassen (°1970) studeerde Germaanse filologie en wijsbegeerte aan de Universiteit Gent. Ze schreef een tijdlang freelance voor De Morgen en werkt momenteel aan een doctoraat in de wijsbegeerte over het conflict tussen feministische en darwinistische mensbeelden, met focus op de rol van ideologie in de wetenschappelijke theorievorming. Haar interesse gaat onder meer uit naar wetenschapsfilosofie, evolutiebiologie, evolutiepsychologie en feministische theorievorming. In haar nieuwste boek "Darwin voor dames, over feminisme en evolutietheorie" (Nieuwezijds, 2005) brengt Griet Vandermassen het conflict in kaart tussen het feminisme en de biologische wetenschappen. Ze stelt dat feminisme en de biologische wetenschappen – en dan vooral de evolutionaire psychologie – elkaar niet alleen nodig hebben, maar zelfs krachtige bondgenoten kunnen worden. Een goed begrepen darwinistisch perspectief op de menselijke natuur en op de seksen is noodzakelijk om de grote vraagstukken binnen het feminisme op te lossen en een haalbaar programma van sociale hervorming te ontwerpen.

Griet is al sinds haar tienerjaren gefascineerd door het zogenaamd paranormale, eerst vanuit een niet-zo-skeptische, later vanuit skeptische invalshoek.

Luc Bonneux

redactielid

Dr. Luc Bonneux is arts-epidemioloog, geïnteresseerd in algemeen volksgezondheidsbeleid. Hij leerde kritisch nadenken in het Instituut voor Tropische Geneeskunde te Antwerpen. Hij begon zijn carrière in Afrika als arts en wetenschapper die bestudeerde hoe een goede basisgezondheidszorg kon functioneren met weinig middelen. Hij werkte even voor Peter Piot, in de epidemiologische studie van HIV-AIDS en studeerde vervolgens epidemiologie in de London School of Hygiene and Tropical Medicine bij de charismatische Prof Geoffrey Rose. Hij co-doctoreerde in Rotterdam met de wiskundige econoom Jan Barendregt op het gebruik en toepassingen van wiskundige modellen in de evaluatie van chronische ziekten. Na een korte passage in Utrecht als universitair hoofddocent in de volksgezondheid keerde hij weer te Brussel, waar hij werkt voor het Kenniscentrum voor de Federale Gezondheidszorg. Zijn technische hoofdbelangstelling is de evaluatie van medische technologieën.

Luc Bonneux is een succesvol wetenschappelijk publicist met een groot aantal artikelen over zeer diverse onderwerpen in wetenschappelijke topbladen. Hij rekent zichzelf tot de wetenschappelijke "clotters". Waar de wetenschap vooral vordert door reductionistische "splitting" (het steeds verder uitspitten van verbanden), tracht hij de bevindingen in een algemeen kader te plaatsen. Dat algemeen kader zoekt en vindt hij in de neo-Darwiniaanse theorie, die kan verklaren hoe zowel de menselijke levensloop als ziekten en aandoeningen gevormd werden door miljoenen jaren evolutie door selectie.

Hij kwam bij SKEPP omdat gezondheid en geneeskunde heel belangrijk is voor mensen. Dat maakt het een ideaal domein voor kwakzalvers en bedriegers. Luc Bonneux neemt daarbij eerder de eigen vakbroeders op de korrel dan de liefhebbers van exotische therapieën allerhande: de technieken van skeptische analyse zijn algemeen geldig.

Marie P. Prins

comité van deskundigen

Marie P. Prins behaalde een graad in de electrotechniek aan de University of Minnesota (VS). Na haar pensionering als lerares elektrotechniek aan de Hogeschool Zeeland ging Marie Prins wat meer aandacht besteden aan haar hobbies van tuinieren en koken. Ze wilde weten hoe ze Absint alsem, het kruid dat de drank absint zo schadelijk zou maken, veilig kon gebruiken. Zo raakte ze bekend met het bedrog bij de reclame over kruidenmiddeltjes. Ze was overigens ook al via de New York Revue of Books bekend geraakt met CSICOP en was vanaf het begin donateur van de Nederlandse Stichting Skepsis.

Verder is Marie Prins aktief in de Nederlandse Vereniging tegen de Kwakzalverij. Behalve het actief bestrijden van valse reclame voor kruidenmiddelen door er over te klagen bij de - overigens tandenloze - Nederlanse Reclame Code Commissie schrijft ze ook artikels voor "Wonder en is Gheen Wonder", "Skepter" en het "Nederlands tijdschrift tegen de kwakzalverij". De artikelen gaan hoofdzakelijk over kruiden, niet alleen over de leugens in advertenties, maar ook over de gevaren bij kruidengebruik, zoals de soms ernstige bijverschijnselen, verwisseling van plantensoorten, ongeëtiketteerde toevoeging van reguliere - vaak verouderde - medicijnen of chemische analogen daarvan en - bij Chinese en Ayurvedisch middelen - de toevoeging van zware metalen, zoals lood, arseen en kwik.

"En die absint alsem? Moet je niet als groente eten, maar als smaakmaker is het ongevaarlijk. De problemen bij absint kwamen vanwege het uiterst hoge alcohol percentage."

Walter Verraes

Prof. Dr. Walter Verraes (°1942) studeerde en doctoreerde aan de Universiteit van Gent in de biologie. Hij is er gewoon hoogleraar en verricht in teamverband vergelijkend evolutief microscopisch onderzoek aan de ontwikkeling van kopstructuren bij vissen vanuit een functioneel-morfologisch oogpunt. Op onderwijsvlak verzorgt hij in een neo-darwinistisch kader de vakken histologie, stelsels en organen bij gewervelde dieren, evolutie van de voortbeweging bij gewervelde dieren, bouw en werking van de hersenen, het immunosysteem, evolutie van de primaten en het hominisatieproces, biologie en menselijke gedraging, voor de studenten in de opleidingen biologie en moraalwetenschappen.

Hij verdedigt de natuurwetenschappelijke methode (gezond verstand) voor het op procesmatige wijze bekomen van betrouwbare objectieve kennis, is humanistisch-bewogen en een groot liefhebber van ernstige westerse muziek (van polyfonie tot hedendaags). In zijn vrije tijd schrijft hij gedichten en tuiniert hij ter ontspanning. Hij is gehuwd en heeft twee kinderen.

Marc Braem

stichtend lid

Braem (°1955) genoot een opleiding tot experimenteel psycholoog en bedreef van zijn veertiende het goochelen als hobby. Na enkele jaren in het onderwijs en assistentschap aan de Universiteit Gent, combineerde hij opleiding en hobby in het illuseum, een permanente tentoonstelling over gezichtsbedrog. Tezamen met zijn partner runt hij deze V.Z.W. Schoolgaande jeugd en andere bezoekers maken op die manier kennis met de feilbaarheid van het visuele zintuig. Wegens zijn belangstelling voor de psychologie van de misleiding en de werkwijzen van het charlatanisme, klikte het skeptische gedachtegoed uitstekend met de conclusies die hij had bereikt. Hij was derhalve graag tot nut in de beginjaren van SKEPP. Hij is vooral verwonderd over de mate van zelfbedrog die mensen ertoe brengt in een onbewezen systeem te geloven.

meer informatie op illuseum.be