DNA Bigfoot ontrafeld

04-07-2014

-

door
1 minuut
Leestijd:
Slecht nieuws voor de aanhangers van de Bigfoot-legende. De Britse geneticus Bryan Sykes van de universiteit van Oxford onderzocht het DNA van haren die van Bigfoot, de Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman of andere legendarische behaarde wezens zouden zijn. In werkelijkheid ging het meestal om gewone dieren zoals beren en zelfs mensen.
Al decennialang beschuldigen cryptozoölogen (mensen die zoeken naar mythische beesten zoals Bigfoot en de Yeti) de wetenschap ervan hun bewijzen te negeren. Een team van internationale wetenschappers onder leiding van Bryan Sykes besloot daarom om daar iets aan te doen. Onder het motto ‘de wetenschap verwerpt niets en neemt niets aan zonder het bewijs te onderzoeken’, vroegen ze musea en individuen om haarstalen van ‘verborgen wezens’. Ze ontvingen daarop 57 stalen uit de Verenigde Staten, Rusland en Zuid-Azië. In twee gevallen bleek het al snel om gras en glasvezel te gaan. Uiteindelijk konden de onderzoekers stukjes DNA van 30 stalen analyseren, die ze vervolgens vergeleken met gegevens uit een DNA-databank.

De studie verscheen in Proceedings of the Royal Society B. Het is daarmee de eerste keer dat een dergelijk DNA-onderzoek naar ‘abnormale primaten’ wordt gepubliceerd in een prestigieus wetenschappelijk tijdschrift.

Maar de resultaten zullen fervente believers teleurstellen. De meeste stalen komen voor 100 procent overeen met allesbehalve mythische dieren zoals beren, paarden, koeien, hondachtigen, wasberen, een hert, een schaap, een Maleise tapir, een stekelvarken en een bosgems. Een staal is geïdentificeerd als dat van een mens.

Match met uitgestorven poolbeer

Wel bijzonder is dat twee stalen van beren uit de Himalaya een grote overeenkomst vertonen met DNA van een uitgestorven poolbeer die 40.000 jaar geleden leefde. Volgens de onderzoekers kan dat er op wijzen dat in dat gebied een nog onbekende beersoort rondzwerft. Volgens de jager die een van de twee beren veertig jaar geleden neerschoot in India, gedroeg de beer zich anders dan de andere bruine beren die er leefden.

De resultaten kunnen dus niet aantonen dat er op aarde nog onbekende primaten leven. Toch hoeven cryptozoölogen de moed nog niet op te geven. Zoals de auteurs zelf schrijven in hun studie, is afwezigheid van bewijs nog geen bewijs van afwezigheid. Het zou ook niet de eerste keer zijn dat mythisch geachte dieren echt blijken te bestaan. Denk maar aan het vogelbekdier, de okapi en de reuzeninktvis. Wie graag in de bossen op zoek wil gaan naar sporen van grote, harige mensbeesten, kan dat dus nog steeds doen.

overgenomen uit externe bron
Publicatiedatum
04-07-2014