Chiropraxie

Artikel Auteur
De krakende dood

Het is niet de eerste keer dat de veiligheid van chiropraxie nu in vraag wordt gesteld. Critici argumenteren al langer dat in extreme gevallen de behandeling van nek en ruggengraat door een chiropractor ernstige, zelfs fatale verwondingen kan veroorzaken. Zenuwschade, beroertes en gedeeltelijke verlamming werden allemaal in verband gebracht met chiropractische behandelingen. 

P.B., 2010
Let op je wervels!

Sommige chiropractici beweren dat ze alles kunnen genezen, maar onderzoek suggereert dat chiropraxie ook dodelijk kan zijn.

Men wil meer aandacht voor chiropraxie? Geen probleem. Laten we inderdaad wat aandacht besteden aan feiten die u voor onnodig letsel kunnen behoeden en die u zullen helpen om geïnformeerde beslissingen te nemen. In de eerste plaats zal het u bijvoorbeeld verbazen om te vernemen dat de grondlegger van de chiropraxie, Daniel David Palmer, ooit schreef dat 99 procent van alle ziektebeelden veroorzaakt wordt door verschoven ruggenwervels. In de jaren 1860 ontwikkelde Palmer zijn theorie dat de ruggengraat in zowat elke aandoening verwikkeld is, aangezien het ruggenmerg het brein met de rest van het lichaam verbindt. Vandaar het beeld dat de minste afwijking van de ruggengraat problemen kan veroorzaken in verafgelegen delen van het lichaam.

Simon Singh, 2009
Het krakend geluid van gevaar

Chiropraxie kan gevaarlijk zijn. Het begint steeds duidelijker te worden dat alternatieve geneeskunde, en meer bepaald de chiropraxie, de gezondheid ernstig kan schaden. Nochtans wordt beweerd dat het een heel veilige behandeling is, omdat maar 1 op 400 000 behandelingen zou mislopen. Dit cijfer is enkel gebaseerd op de meldingen in de medische literatuur. Zich hierop baseren is even verkeerd als het aantal verkeersslachtoffers tellen op basis van meldingen in medische bladen.

SKEPP, --WONDER EN IS GHEEN WONDER - NR.2, JG. 4, 2004
Chiropraxie: wetenschap of kwakzalverij?

Een actie van vijf Canadese families wakkert het debat over de chiropraxie-industrie weer aan.

Wim Betz, 2004
Inhoud syndiceren