Wie aanhangers van een of andere pseudo-wetenschap vraagt waarom hun opvattingen niet algemeen aanvaard worden door de we­tenschap, krijgt nogal vaak te horen dat die opvattingen botsen op een veto van een of andere hogere macht, van de overheid, van de officiële wetenschap, van de lieden die het voor het zeggen hebben, kortom: van het “es­tablishment”. In ruimere kringen zou er voor die opvattingen misschien wel meer gehoor zijn als de schrik voor het establishment er niet was.

De wereld van het alternatieve denken lijkt een wereld van de natuur te zijn. Het 'terug naar de natuur' is nooit ver weg in alternatieve publicaties.

Over autoriteitsargumenten.

Een regelmatig terugkerend argument ter verdediging van veel occulte of alternatieve "wetenschappen" is de hoge ouderdom ervan. Acupunctuur, astrologie, I Ching, tafeldansen, Feng-shui, het heeft allemaal een duizendjarige geschiedenis. Wichelroedelopen gaat zeker terug tot de Middeleeuwen, misschien nog veel eerder (dat beweren sommigen althans). Zelfs de homeopathie is al een paar eeuwen oud. Een indrukwekkende leeftijd vergeleken met sommige moderne therapieën, niet? En intussen zijn al die oude praktijken misschien wel omstreden, maar toch springlevend en populair.

Elke wetenschap laat achter zich een kerkhof na. Een kerkhof van theorieën, hypothesen, argumenten en feiten die verworpen, afgewezen en te licht bevonden zijn, en waar niemand nog aandacht aan besteedt, tenzij gespecialiseerde historici. Bij pseudo-wetenschappen lijkt dat anders te zijn. Daar is een bewering nooit slecht genoeg om in de prullenmand te worden gegooid.

Wie zich ooit over logica of wetenschapsfilosofie heeft gebogen, is wel eens op het begrip inductie gestoten: de redenering waarbij men uit de eigenschap van een beperkt aantal gevallen de regel afleidt dat deze eigenschap voor alle gevallen geldt. Zo kunnen we vaststellen dat elke vogel die we zien, veren heeft, waaruit de regel volgt dat alle vogels veren hebben. Een algemene eigenschap van vogels dus, ook al is het onmogelijk om na te gaan dat die werkelijk voor ALLE vogels, of zelfs voor alle vogelsoorten geldt. We kunnen in elk geval beweren dat er nog nooit een vogel is gevonden (behalve als die moedwillig gepluimd is) zonder veren.